Wczoraj stało się coś przełomowego. Mega ważne wydarzenie dla mnie i mojego samozaparcia. Otóż: po raz pierwszy w życiu udało mi się przebiec 30 minut bez ani jednego przystanku. Od kiedy tylko pamiętam byłam na lekcjach wychowania fizycznego zwalniana z biegów, a na polecenie nauczyciela: "Dzisiaj zaliczamy bieg na ... metrów" spinałam się i stresowałam, chociaż miałam jedynie przemaszerować trasę. Tym razem jednak było inaczej. Od kiedy ćwiczę i dumnie mogę powiedzieć, że przynosi to rezultaty znam swoją granicę wytrzymałości i cierpienia podczas wycieńczających niekiedy przysiadów, czy brzuszków. Nie zdawałam sobie sprawy, że może udać mi się tak dobrze! Na początku powiedziałam sobie: "Byleby tylko przetrwać to piętnaście minut na zaliczenie, niczego więcej nie potrzebuję". Potem jednak zmieniłam nastawienie na: " Ocenę dostateczną już mam, teraz powalczmy o coś więcej" i udało się. Ocena celująca! Ja, która od zawsze ledwo wyciąga z w.f tróję na świadectwie. Udało się, jestem z siebie dumna, jak nigdy wcześniej. W wakacje będę biegać. Zawsze o tym marzyłam, tylko żyłam w przekonaniu, że nie dam rady truchtać dłużej niż pięciu minut. A jednak, można. Trening, czyni mistrza!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz