Życie toczy się dalej nawet bez mojej słodkiej ingerencji

Zagryzam wafla ryżowego sokiem pomarańczowym i wącham kilkudniowe konwalie stojące w wazonie obok monitora. Zrobiło się zimniej, narzuciłam na siebie polarową bluzę. Popadam w melancholijny nastrój, ale na szczęście nie depresyjny. Ot wybieram wolniejsze utwory i przeglądam blogi, które darzę sentymentem, które czytuję już od pięciu lat. To niesamowite, że odpuszczając sobie zaglądanie na nie, wracam po dwóch latach i widzę, że niektórzy nadal piszą, żyją, zostawiają swoich partnerów, idą na studia, pracują - jak im się ułożyło.